Saturday, 14 April 2018

சித்திரை மங்கை வந்தனளே!



பொன்னும் பொருளும் பொலிந்திட
புவியிற் புதுவெள்ளம் பாய்ந்திட

கன்னலும் செந்நெலும் விளைந்திட
காடுகள் மேடுகள் செழித்திட

அன்பும் அருளும் ஓங்கிட
ஆனந்த வாழ்வே மலர்ந்திட

மன்னும் உயிர்கள் மகிழ்ந்திட
மேன்மைகள் யாவும் நிறைந்திட

சொன்ன சொற்கள் இனித்திட
சேர்ந்தே மனங்கள் களித்திட

சுன்னைத் தேர் ஏறியே
சித்திரை மங்கை வந்தனளே!

இனிதே,
தமிழரசி.

குறிப்பு:
சுன்னை  -  வட்டம், இயற்கைவட்டம்

Sunday, 25 March 2018

செங்கரம் தந்து காத்தருள்வாயே!


நோயிற் கிடந்து நோன்மை இழந்து
நாளும் நாளும் நானும் நொந்து
பாயிற் கிடந்து பாரோர் பகரும்
பழிச்சொற் கேட்டு பதையா நிலையை
தாயிற் சிறந்த தயா நிதியே!
தருவாய் எனக்கே! தத்துவ ஞான
சேயிற் சிறந்த செவ்வடிவேளே!
  செங்கரம் தந்து காத்தருள் வாயே!

இனிதே,
தமிழரசி.

Saturday, 7 October 2017

முன்னின்று அருள வந்தான்!


தன்னைத் தருகின்ற தயாபரன்
தன்நினைந்து உள் உருகும்
என்னை உருக்கிப் புடமிட்டே
உயிரில் கலந்து நின்று
பின்னை என் வினையெலாம்
பொள்ள மெள்ள நகைத்து
முன்னைத் தவம்செய் மோனத்தால்
முன்னின்று அருள வந்தான்

இனிதே,
தமிழரசி.

Thursday, 31 August 2017

அனு தினமும் அருள்வான்!


முருகன் அவன் வருவான்
முருவல் முகம் காட்டி
உருகும் எனது உள்ளத்
துணர் வொளியை ஊட்டி
பருகத் தமிழ் தந்தே
பழ வினையைச் சாட்டி
அருக ணைந்து நின்றே
அனு தினமும் அருள்வான் 

இனிதே,
தமிழரசி.

Friday, 14 July 2017

புங்குடுதீவின் கள்ளிக்காட்டு மாண்மியம் - பகுதி 2


அன்று உலக நாடுகளில் உலக மொழிகளில் எல்லாம் தன் பெயரை - தன் மணத்தைப் பரப்பி, உலகை அகிலம் ஆக்கிய அகில் தமிழரைப் போல் தன் நிலையை உலகிற்கு எடுத்துச் சொல்ல எவருமற்று இருக்கிறது. தமிழராகிய எமக்கு மாற்றான் தோட்டத்து மல்லிகையே மணமுள்ளது. அதனால் கள்ளி தந்த அகிலை மறந்து, சமஸ்கிருத நூல்கள் கூறும் அகரு மரத்தை அகில் எனக் கொண்டாடுகிறோம். அகரு ஒரு மரம். அகில் - கள்ளிச்செடியின் வைரம் என்பதையும் அறியாது சித்த மருத்துவர்களும் ஆயுள் வேத மருத்துவர்களும் அகில் என்று அகருக் கட்டைகளை மருந்துகளுக்குப் பாவிக்கிறார்கள். அகில் புகை நீக்கிய நோய்களை அகருப் புகை நீக்குமா? என்ற சிந்தனையும் இல்லாது தொழிற்படுவது மருத்துவத் துறைக்கே கேடாகும். மருந்துக் கடைகளில் அகிற்கட்டை கேட்டால் அகருக்கட்டை கிடைக்கிறது.

சூரிய வெப்பத்தில் காய்ந்து எரிந்த கள்ளிக்காட்டின் அகிற்புகை நறுமணம் உள்ளதாகவும், உடலில் ஏற்பட்ட காயங்களை மாற்றுவதையும் கண்ட நம் தமிழ் முன்னோர் அகில் புகையை மருந்தாகப் பயன்படுத்தத் தொடங்கினர். அகிற்புகை வயது போகப் போக வரும் உடற்சுருக்கத்தை நீக்கி, வீரியத்தைக் கூட்டும், அதன் மணம் காய்ச்சல்களைப் போக்கும் என்கின்றது அகத்தியர் குணவாகடம். மருத்துவ ஏடுகளை ‘வாகடம்’ என்பர். ஒரு புத்தகம் எழுதக்கூடிய அளவிற்கு சங்க இலக்கியம் அகிற்புகை பற்றிய செய்திகளை புதைத்து வைத்திருக்கிறது.

மருத்துவத் தேவைக்காக பண்டைய உலகிற்கு அகில் பிளவுகளை தமிழர் ஏற்றுமதி செய்தனர். இஸ்ரேலின் பேரரசனான சொலமன் கி மு 931ல் இலங்கையிலிருந்து அகில் பெற்றதை ‘Ceylon an account of the Island’ என்னும் நூல் (1860) சொல்கிறது. தமிழரிடமிருந்து சென்ற அகில், எபிரேய [Hebrew] மொழியில் [இஸ்ரேல் மொழியில்] ahalim ஆகி, கிரீக் மொழியில் alóē எனவும் லத்தின் மொழியில் aloē எனவும் அழைக்கப்பட்டது. பழைய ஆங்கிலத்தில் alwe என்றனர். உச்சரிக்கும் ஒலி வேறுபடினும் பொருள் ஒன்றே. இப்படி அகிலின் பெயரை உலக மொழிக்கு வழங்கிய தமிழ், கள்ளிக்காட்டின் மாண்பை உலகறியச் செய்தது. ஆனால் அகில் கட்டையின் பெயர், இன்று கள்ளி இலையின் சதைப்பற்றைச் சுட்டி நிற்கிறது.
ஆயிரக்கணக்காக கள்ளி இனங்கள் இருப்பது போல அவை தரும் அகிலும் பலவகையாக இருக்கின்றன. அதனை அடியார்க்குநல்லார், “அருமணவன், தக்கோலி, கிடாரவன், காரகில் என்று சொல்லப்பட்ட பல்வகைத்தாகிய தொகுதியும்” என சிலப்பதிகார உரையில் சொல்வதால் அறியலாம். திரிகோணமலையில் காரகிலும் தீவுப்பகுதியிலும் கேரளத்திலும் வெள்ளகிலும் கிடைத்திருக்கின்றன. இப்போது கிடைக்கின்றனவா?     

 பழம்

நான் 2015ல் நம் நாட்டிற்குச் சென்றிருந்த பொழுது கள்ளிப்பழத்தை விலைக்கு வாங்கி உண்டேன். 600 கிராம் நிறையுள்ள ஒரு பழத்தை 700 ரூபாவுக்கு வாங்கினேன். முருங்கனில் பயிரிடுகிறார்கள்.  எனது காணி ஒன்றில் பயிரிடுவதற்காக அதனைச் சென்று பார்த்தேன். அவர்கள் சொட்டுத் தண்ணீரில் சிக்கனமாக பயிரிடும் பாங்கு பாராட்டத்தக்கது. புங்குடுதீவு மண்ணில் இயற்கையாகவே நன்கு வளரும். கள்ளி இனங்களை புங்குடுதீவில் வளர்த்தால் என்ன? கேரதீவு, கள்ளிக்காடு, நடுவுத்துருத்தி பகுதிகளில் வாழ்வோர் இதனை கருத்தில் கொள்வது நன்று. 

மூவாயிர வருடங்களுக்கு முன்பே அகில் கட்டையை மேற்கத்தைய நாடுகளுக்கு அனுப்பியதில் புங்குடுதீவுக் கள்ளிக்காடும் தன் பங்கைச் செய்திருக்கிறது எனச் சொல்லலாம். ஏனெனில் புங்குடுதீவின் ஊடாகவே உலகின் கிழக்கிற்கும் மேற்கிற்கும் இடையிலான கடல் வாணிபம் நடந்திருக்கிறது. அதுமட்டுமல்ல கி பி 1311ல் புங்குடுதீவில் கோட்டை கட்டி[கோட்டைக் காட்டில்] வாழ்ந்த வீரமாதேவி
“கத்துகடல் ஓதம்கரைமோத கள்ளியாற்றில் அகில் மணக்கும்
பத்துதிசையும் புகழ்மணக்க பாய்மரங்கள் அதில் மிதக்கும்
நத்துநிலமும் நீர்நனைக்க நித்திலமங்கு பாய் விரிக்கும்
முத்துடை மன்னவன் முறுவல் கண்டே”
என்று தன் தந்தையான மாறவர்மன் குலசேகர பாண்டியனின் பெருமை பேசுகிறாள். 

முதலாம் புவனேகபாகு மன்னார்க் கடலில் முத்துக்குளிக்கும் உரிமைக்காக யாழ்ப்பாண ஆரியச் சக்கரவர்த்தியுடன் போர் தொடுத்தான். அவன் எகிப்திய மன்னனான மம்லூக்கிய சுல்தானின் உதவி கேட்டு தூதுவரை கைரோவுக்கு அனுப்பினான். அதனை அறிந்த மதுரை மன்னனான மாறவர்மன் குலசேகர பாண்டியன் இலங்கைமேல் போர் தொடுத்து புவனேகபாகுவை முறியடித்து, கி பி 1284ல் இலங்கையைக் கைப்பற்றினான். கி பி 1284ல் இருந்து கி பி 1311ல் மாறவர்மன் குலசேகர பாண்டியன் இறக்கும் வரை இலங்கை அவன் ஆட்சியின் கீழ் இருந்தது. ஆரியச் சக்கரவர்த்திகள் பாண்டியர்களின் அரசப் பிரதானிகளே. 

மாறவர்மன் குலசேகர பாண்டியன் புங்குடுதீவில் கி பி 1311ல் இறந்தான். அந்த மாமன்னனின் உடல் அடக்கம் செய்யப்பட்ட இடம் ‘குலசேகரன் வளவு’ என அழைக்கப்பட்டது. புரெக்டர் கதிரவேல் அவர்கள் புங்குடுதீவுக் காணி உறுதி ஒன்றில் ‘குலசேகரன் வளவு’ என்ற  பெயர் இருப்பதாகச் சொன்னார். தான் கொழும்பில் இருப்பதால் அவ்வுறுதியைத் தேடித் தரமுடியாதிருக்கிறது எனவும் கூறினார். அப்போதிருந்த நம் நாட்டின் நிலைமையே அவர் அப்படிக் கூறக்காரணம். புங்குடுதீவைச் சேர்ந்த எவரிடமாவது அந்தக் காணி உறுதி இருப்பின் எனக்கு அதன் பிரதியைத் தாருங்கள். அது மாறவர்மன் குலசேகர பாண்டியன் புங்குடுதீவில் இறந்தான் என்ற உண்மையை உலகுக்கு எடுத்துச் சொல்ல உதவும். அது ஈழத்தமிழரின் வரலாற்றைச் சற்று விரிவுபடுத்தும்.
இவர்களைப் போலவே நம் முன்னோர் கள்ளியாற்றில் அகில்கட்டைகளைத் தள்ளினர்

புங்குடுதீவில் வாழ்ந்த நம் முன்னோர்  கள்ளிமரத்தால் கிடைத்த அகில் கட்டைகளை கள்ளியாற்றில் போட்டு கழைகளால் தள்ளி, முகத்துவாரத்துக்கு (கேரதீவுப்பக்கம்) எடுத்துவந்து, பாய்மரங்களில் ஏற்றி வெளிநாடுகளுக்கு அனுப்பினர். அதனாலேயே வீரமாதேவி 
“கத்துகடல் ஓதம்கரைமோத கள்ளியாற்றில் அகில் மணக்கும்
பத்துதிசையும் புகழ்மணக்க பாய்மரங்கள் அதில் மிதக்கும்” 
என்று சொன்னாள்.  கள்ளியாற்றில் போடப்பட்ட அகில் கட்டைகளே கள்ளியாற்றில் அகில் மணக்க வைத்தன.

கோழி கூவும் பொழுதே எழுந்து, கள்ளிக்காட்டில் வாழ்ந்த மக்கள் கள்ளி ஆற்றில் போட்ட அகிற்கட்டைகளைத் தள்ளவும், ஓடங்களை, பாய்மரக்கப்பல்களைத் தள்ளவும் கழைகளை எடுத்துச் சென்றதை
“பெட்டக் கோழி முட்டையிட
பேணுகின்ற பெருங்காடு
கட்டக் கோழி கூவயில
கழை எடுக்கும் கள்ளிக்காடு”
                                           - நாட்டுப்பாடல் (புங்குடுதீவு)
எனும் புங்குடுதீவின் நாட்டுப்பாடலும் சொல்கின்றது. வேர்களால் கற்களை மண்ணாக்கி, தண்டாலும் இலைகளாலும் கடும் வெப்பத்தைத் தாங்கி, இலைகளையும் அகிலையும் மனிதர்க்கு மருந்தாகத் தந்த அகிலால் அகிலம் எங்கும் தமிழின் பெருமை பேசும் புங்குடுதீவின் கள்ளிக் காட்டின் மாண்மியத்தை காப்பது நம் கடமை அல்லவா!
இனிதே,
தமிழரசி.

Monday, 10 July 2017

ஈழத்தின் நந்தீஸ்வரர் கோயில்

நந்தீஸ்வரர் [கொனா கோயிலய] இன்றையநிலை

இலங்கையில் பழம்பெருமை வாய்ந்த ‘நந்தீஸ்வரர்’ கோவில் இருந்தது, இருப்பது நம்மில் எத்தனை பேருக்குத் தெரியும்? அக்கோயில் எந்த இடத்தில் இருக்கிறது என்பதையாவது  அறிந்திருக்கிறோமா? இராஜ இராஜ சோழன் கட்டிய தஞ்சைப் பெருவுடையார் கோயில் நந்தியைப் பார்த்து மலைத்து நிற்கும் எமக்கு அதைவிடப் பழமை வாய்ந்த நந்தீஸ்வரர் கோயிலில் இருந்த நந்தியைத் தெரியாது. அக்கோயிலில் பெரிய ‘நந்திக் கிணறு’ ஒன்று இருந்ததையும் அறிந்தோமில்லை. அக்கோயிலைக் கட்டியவன் கீழைத்தேச நாடுகள் பலவற்றை ஆட்சிசெய்தான் என்பதையும் கண்டும் காணாதவராய் வாழ்கிறோம்.  நம் முன்னோர் போத்துக்கேய, ஒல்லாந்த, ஆங்கிலேய ஆட்சியின் கீழ் ஐந்நூறு ஆண்டுகள் முடங்கிக் கிடந்ததால் இந்நிலை வந்தது என்பது புரிகிறது. எனினும் கல்வெட்டுக்களும் இலக்கியங்களும் பக்தி இலக்கியங்களும் கூட நம் வரலாற்றை ஒன்றாக எடுத்துத் தருகின்றனவே! அவற்றிலிருந்து எமது வரலாற்றை அறிந்து கொள்வது தவறா?

புலம்பெயர் தேசத்து சைவத்திருக் கோயில் ஒன்றியங்களும் சைவ மகாநாடு நடாத்தி வருவோரும் இக்கோயிலைக் கண்டுகொள்ளாது இருப்பது பெருவியப்பே! ஏனெனில் அவர்களால் போற்றப்படும் அறுபத்து மூன்று நாயன்மார்களில் ஒருவரான கழற்சிங்க நாயனாரால் கட்டப்பட்ட கோயில் அது.  பல்லவப் பேரரசனாக வாழ்ந்த கழற்சிங்க நாயனாரைப் புறக்கணிப்பதும் ஏனோ?  நந்தீஸ்வரர் கோயிலின் கோயில் மரமான ஆலமரம் அதன் பழமையை பறைசாற்றிக் கொண்டு ஆயிரவருடங்களுக்கு மேலாக இப்போதும் நிமிர்ந்து நிற்கிறது. அதன் அடியில் ஆலடிப்பிள்ளையாரும் அமர்ந்து இருக்கிறார்.
ஆலமரத்தின் கீழ் அமர்ந்துள்ள பிள்ளையார்

ஏறக்குறைய ஆயிரத்து இருநூறு வருடப் பழமையான அக்கோயில் மறந்த சொத்து மக்களுக்கும் இல்லை என்பதற்கு அமைய இன்று ‘கொனா கோவில [Gona Kowila]’ என்ற சிங்களப் பெயரோடு இருக்கிறது. நந்திக் கோயில் என்பதையே சிங்களத்தில் கொனாகோயிலய என்றழைக்கின்றனர். நந்தீஸ்வரர் கோயில்  நந்திக் கோயிலாக மாறியதற்கும் காரணம் இருக்கிறது. மாறவர்மன் குலசேகர பாண்டியனின் மகளான வீரமாதேவி, நந்தீஸ்வரர் கோயிலை ‘கங்கா மணாளனுக்கு சங்கா மணாளன்’ கட்டினான் என்கின்றாள். அவள் புங்குடுதீவில் கோட்டைகட்டி வாழ்ந்தாள் என்பதை முன்னரும் பலமுறை எழுதியிருக்கிறேன்.

அவள் குறிப்பிடும் சங்கா மணாளன் யார்? அவனே தமிழுக்காக தன் இன்னுயிரைக் கொடுத்தான் என்று சொல்லப்படும் ‘நந்திக்கலம்பகதின்’ நாயகன். அவன் அப்படி இறந்ததற்கான எந்தவொரு கல்வெட்டு ஆதாரமும் இல்லை. அவனை மூன்றாம் நந்திவர்மன் என அழைப்பர். சுந்தரமூர்த்தி நாயனாரால்
“கடல்சூழ்ந்த உலகெலாங் காக்கின்ற பெருமான்
          காடவர்கோன் கழற்சிங்கன் அடியார்க்கும் அடியேன்”
                                                            - (ப.திருமுறை: 7: 39: 9)
எனப் போற்றப்பட்டனும் அவனே என்பதை ‘பல்லவர் வரலாறு’ என்னும் நூலில் மா இராசமாணிக்கனார் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

மயிலைத்துறைமுகமும் மாமல்லைத் துறைமுகமும் அவனது ஆட்சிக்குள் இருந்ததைச் சொல்லும் நந்திக்கலம்பகம் அவனை
“ஆட்குலாம் கடற்படை அவனி நாரணன்”
                                                           - (நந்திக்கலம்பகம்: 22)
என்றும் புகழ்கிறது. அதனால் அவனிடம் பெரிய கடற்படை இருந்ததையும் அறியலாம். 

அவனது கடற்படை சியாம்[Siam] தீபகற்பத்தையும் வெற்றி கொண்டிருக்கிறது. தாய்லாந்தையே அந்நாளில் சியாம் என அழைத்தனர். அங்கு கிடைத்த கல்வெட்டு, தமிழ்நாட்டின் ‘மணிக்கிராமம்’ எனும் வணிக குழுவைச் சேர்ந்த வணிகன் ஒருவன் குளம் ஒன்றை வெட்டி, அதற்கு மூன்றாம் நந்திவர்மனின் விருதுப் பெயரான ‘அவனி நாராயணன்’ என்ற பெயரை வைத்தான் என்கிறது. முதலாம் இராஜ இராஜ சோழன் பிறப்பதற்கு நூறு வருடங்களுக்கு முன்பே அவனது கடற்படை கீழைத்தேச நாடுகள் சிலவற்றை வெற்றி கொண்டது என்பதற்கு இது ஓர் எடுத்துக்காட்டாகும்.

பல்லவ அரசனான மூன்றாம் நந்திவர்மன் கி பி 830ல் தெள்ளாறு [தற்கால வந்தவாசி] என்னும் இடத்தில் நடந்த போரில் சீமாற சீவல்லபன் எனும் பாண்டிய அரசனைத் தோற்கடித்து அவனை வைகையாற்றங்கரை வரை துரத்தினான். அதனை அவனது லால்குடி, திருவெற்றியூர் கல்வெட்டுக்களால் அறியலாம். எனினும் சீமாறன் மீண்டும் போர்புரிந்து இழந்த தன் நாட்டின் சில பகுதிகளை மீட்டுக்கொண்டான். [Dictionary of Battles and Sieges, Tony Jaques]. மூன்றாம் நந்திவரமன் பாண்டிய அரசை வெற்றி கொண்டதன் அடையாளமாக சீமாற சீவல்லபனின் மகள் 'மாறம்பாவை' என்பவளையும் மணந்தான். இந்த சீமாற சீவல்லபனின் மகன் இரண்டாம் வரகுண பாண்டியனையே சிவனை பிரம்பால் அடித்ததாக மாணிக்க வாசகர் வரலாறும் கூறுகிறது என்பர்.
சீமாற சீவல்லபனும் மனைவியும் - சித்தன்னவாசல்

பாண்டிய நாட்டில் கலகம் செய்த சிற்றரசன் ஒருவனை சீமாற சீவல்லபன் தோற்கடித்தான். அவன் ஈழத்து அரசனிடம் சரணடைந்தான். ஈழத்தரசன் பாண்டிநாட்டின் மேல் படையெடுத்து வர இருப்பதை சீமாற சீவல்லபன் அறிந்தான். அதனால் அவன் எதிரியும் தன் மகளின் கணவனுமான மூன்றாம் நந்திவர்மனின் உதவியை நாடினான். மூன்றாம் நந்திவர்மன் தன் மகன் நிருபதுங்கவர்மன் தலைமையில் கடற்படையை அனுப்பி வைத்தான். நந்திவர்மனின் தாயும் சீமாறனின் மனைவியும் கதம்ப குலத்தவர்கள். அதனால் இளைமையிலேயே நிருபதுங்கவர்மனும் இரண்டாம் வரகுணனும் மிகநெருங்கிய நண்பர்களாயினர் போலும். இருவரையும் திருவதிகை வீரட்டானக் கல்வெட்டும் நண்பர்களெனக் காட்டுகிறது.

இருவரும் சீமாற சீவல்லபனுடன் இலங்கைக்கு படையெடுத்துச் சென்றனர். அவர்களின் கடற்படை புங்குடுதீவில் நிலைகொண்டதாக வீரமாதேவி கூறுகிறாள். சீமாற சீவல்லபன் [கிபி 835ல்] வட இலங்கையில் வந்து இறங்கிய போது அங்கிருந்த தமிழர்கள் அவர்களுடன் சேர்ந்து அநுராதபுர அரசை வெற்றிகொண்டதால் சிங்கள அரசனான முதலாம் சேனன் மலைப்பகுதிக்கு சென்றான் என சூளவம்சம் சொல்கிறது. சீமாறன் ஈழத்தின் மீது படையெடுத்துச் சென்று அநுராதபுர அரசைக் கைப்பற்றி பல நகரங்களையும் புத்தவிகாரைகளில் இருந்த பொன் படிமங்களையும் பொருட்களையும் சூரையாடினான் என்று சின்னமனூர் செப்பேடும் செப்புகிறது.

அநுராதபுர வெற்றிக்குப்பின் நந்திவர்மனின் கடற்படை இலங்கையின் மேற்குக்கடற்கரை ஓரம் வாழ்ந்த தமிழரின் துணையோடு பாணந்துறை சென்று பாடியிட்டது. களுகங்கை, களனி கங்கை வழியாய் பொல்கொட ஆறு ஊடாகப் பொருட்களை ஏற்றி இறக்க கடற்படைக்கு அது உதவியிருக்கலாம். கடற்கழி அல்லது காயல் [lagoon] இடையே இருக்கும் மண்திட்டு ‘பூசலம்’ என்று சொல்லப்படும். அதாவது நிலத்திற்குள் [பூமிக்குள்] நீர் [சலம்] வந்தது என்ற கருத்தில் பூசலம் என்பர்.  வீரமாதேவி நந்தீஸ்வரர் கோயிலை பூசலக் கோயில் எனக்கூறுகிறாள்.
பழைய நந்தீஸ்வரர் கோயில் போத்துக்கீசர்களால் அழிக்கப்பட்ட காட்சி - கி பி1518

இக்கோயிலுக்கு என் தந்தையுடன் எழுபதுகளின் தொடக்கத்தில் இரத்மலானை புகையிரத நிலையத்தில் இறங்கி புகையிரதவீதியூடாகச் சென்றிருக்கிறேன். நான் சென்றபொழுது தற்போது இருக்கும் கோயில் இருக்கவில்லை. அதைப் பராமரித்து வந்த சிங்களக்குடும்பத்தாருடன் கதைத்து புகைப்படம் எடுத்து வந்தோம். நந்தீஸ்வரர் கோயில் போத்துக்கீசர்களால் பதினாறாம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் கி பி 1518ல் இடித்து அழிக்கப்பட்டது. அப்போதிருந்து பதினெட்டாம் நூற்றாண்டில் கிடைத்த வேலையும் அக்குடும்பதின் முன்னோரே பாதுகாத்து வந்துள்ளனர். கொழும்பிலிருந்து மேற்குக்கடற்கரையோர புகையிரதப்பாதை 1870களில் போடப்பட்ட காலத்திற்கூட நந்தீஸ்வரர் கோயில் கற்களும் அதற்குள் சங்கமமாயின என்றும் சொன்னார்கள்.
 நந்திப்பீடம் கம்போடியாவில் உள்ள இக்கட்டிடம் போன்றது 

சோழர்களை முறியடித்த கோப்பெருஞ்சிங்கனின் பேரன் பல்லவ நரசிம்மன் நந்திஸ்வரர் கோயில் கட்டப்பட்டு நானுற்றி அறுபது வருடங்களின் பின்னர் நந்திக்கிணற்றின் மேலே மூன்றடுக்குப் பீடத்தின் உச்சியின் மேல் 4கோல் உயரமான நந்தி ஒன்றை அமைத்தான். 1கோல் = 5.5அடியாகும்.   அந்தப்பீடத்தைப் போன்ற கட்டிடங்கள் கம்போடியாவில் இருக்கின்றன. நந்தீஸ்வரர் கோயிலை போர்த்துக்கீசப் படை உடைத்தழிக்கும் படத்திலும் பல்லவ நரசிம்மன் அமைத்த நந்தியைப் பார்க்கலாம். உடலில் இருந்து ஐம்புல ஆசைகள் வருவது போல அந்த நந்தியின் முகத்திலிருந்து செவ்வொளி பரவியது. நந்தியின் புகழ் நந்தீஸ்வரர் கோயிலை நந்திக் கோயிலாக மாற்றியது.

இன்று நாம் கம்போடியா சென்று கோயில்களைப் பார்த்து அதிசயித்து நிற்கிறோம் அல்லவா! அதுபோல் ஈழத்து நந்தீஸ்வரர் கோயிலைப் பார்க்க அந்நாளில் கம்பூசியா [கம்போடியா], சியாம் [தாய்லாந்து], பாலி போன்ற கீழைத்தேய  நாடுகளைச் சேர்ந்தவர்களும் வந்தார்களாம். அவர்கள் புங்குடுதீவுத் துறையில் இறங்கி பூநகரியூடாக மன்னார், புத்தளம் வழியாக அக்கோயிலுக்குச் சென்றிருக்கிறார்கள். புங்குடுதீவின் அமைவிடமே அதன் பெருமைக்குக் காரணமாகும்.
இனிதே,
தமிழரசி.

குறிப்பு:
1. இவ்வாக்கத்தை முதலில் 'சப்ததீவுகள்' என்ற நூலுக்காக 1978ல் எழுதினேன். இரத்மலானை நந்தீஸ்வரர் கோயிலை இப்போது தெரிந்த அளவு அப்போது பலருக்குத் தெரியாததால் 'பொன்கை நகர்' பற்றி எழுதியதைக் கொடுத்தேன். முன்பு எழுதியதுடன் சில தரவுகளும் சேர்த்துத் தருகிறேன்.

2. நந்திவர்மன் கடற்படையும் தென்கிழக்காசிய மக்களும் எதற்காகப் புங்குடுதீவுத் துறையைத் தேர்ந்தெடுத்தார்கள்? நந்தியின் புகழ் பரவக் காரணம் என்ன? இரத்மலானையின் பண்டைத் தமிழ்ப் பெயர் என்ன? போன்ற கேள்விகளுக்கான விடைகளை இவ்வருடம் வெளியிட இருக்கும் நூலில் பார்க்கலாம்.

Thursday, 6 July 2017

கள்ளியாற்றின் மிசை படகுவிட்டு....

நள்ளிரவு வேளை நிலவினிலே
            நாயகியாம் கண்ணகி அருள்பாய
துள்ளிவரும் அலையும் துதிபாட
            தெண்டனிட்டு அடியார் கவிபாட
தெள்ளுதமிழ் இசையை செவிமடுத்து
            தேந்தோம் என்று நடமாடி
கள்ளியாற்றின் மிசை படகுவிட்டு
            கலைபல பயின்றே களித்திருப்போம் 

குறிப்பு:
இவ்வருடம் வெளியிட இருக்கும் புங்குடுதீவு பற்றிய நூலில் 'கள்ளி ஆற்றங்கரைக் கலையரங்கு' என்னும் தலைப்பின் கீழ் புங்குடுதீவின் பண்டைய கலையரங்கம் எப்படி இருந்தது என்பதைப் பார்க்கலாம்.
இனிதே,
தமிழரசி.